INTERIA.PL - Portal internetowy

Ściąga

    INTERIA.PL   > Nauka i zabawa   Matura 2015     ściąga     matura     studia  
  
Szukaj

Bryk to Cię wciąga Twoja ściąga   pisz do nas
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
» 
#bl
#bl
Ankieta
Ściąganie...
Jest nieuczciwe, ale czasem tak robię
To najlepszy sposób na uczenie się
A kto nigdy nie ściągał?
Wymaga sprytu i odwagi
Nie wiem, nie ściągam
głosuj >>
 ENCYKLOPEDIA
 KATALOG
   - polski
   - zagraniczny
 MELOMAN
Antenor, Aleksander, Helena, Priam - różne postawy wobec konfliktu grecko-trojańskiego

"Odprawa posłów greckich" stanowi dokument zainteresowań poety światem kultury greckiej, uzyskuje rozmaite wątki antyczne, napisana jest w duchu najbardziej eksperymentatorskich założeń artystycznych renesansu. Lecz jednocześnie stawia problem aktualny i żywo obchodzący ludzi odrodzenia. Jest to problem wzajemnego stosunku moralności obywateli i potęgi państwa, problem obowiązków nakładanych na człowieka przez sytuację historyczną, konfliktu między interesami jednostkowymi a ogólnymi. Źródłem tego utworu była"Historia trojańska". Moment odmowy wydania posłom greckim porwanej przez Aleksandra Heleny zadecydowało o wybuchu wojny i przyszłych losach Troi. Główny konflikt stanowi w tragedii starcie się racji Antenora oraz Aleksandra.


Starożytna Troja stała się w tym ujęciu przykładem państwa zagrożonego zgubą ze względu na stan moralny obywateli. Tragedia stała się dramatem o nieszczęściu zawinionym przez ludzi, zatem takim, którego można było uniknąć. Jest to także utwór o władzy, odpowiedzialności władców za losy narodu, którym rządzą- powinni sprawować daną im władzę w imię dobra poddanych, bowiem kiedyś przed Bogiem odpowiedzą za swe czyny:
"Wy, którzy pospolita rzeczą władacie,
A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie,
Wy, mówię, którym ludzi paść poruczono
I zwierzchność nad stadem bożym zawierzono:
Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi
Z którego macie nie tak swe własne rzeczy
Jako wszystek ludzki mieć rodzaj na pieczy"
Utwór mówi o racjach, argumentach na rzecz praworządnego państwa. Nosicielami owych racji są poszczególne postaci, których postawy wyrażają ogólniejsze typy zachowań społecznych. Od rozwiązania konfliktu pomiędzy owymi racjami zależy przyszłość państwa.
W utworze tym, trudno jest wyodrębnić głównych bohaterów dramatu, ponieważ bohaterem "Odprawy..." jest praktycznie cały naród Troi stojący w obliczu zagrożenia państwa. Wśród osób tragedii można wyróżnić jednak postaci pierwszoplanowe, pogłębione psychologicznie. Do takich bohaterów można zaliczyć Aleksandra.
Aleksander ( bądź też Parys) jest to główny bohater tragedii a jednocześnie pierwotna przyczyna całego nieszczęścia i konfliktu. Aleksander był złym obywatelem, żyjącym rozrzutnie, lubiącym hulanki i rozpustę, dbającym tylko o własne interesy, własne wygody. Był zdolny nawet do przekupstwa posłów sejmowych, aby uzyskać ich poparcie i pożądany przez niego pozytywny wynik głosowania. Czego dowodzi przytoczony cytat:
"Jako mi niemal wszyscy obiecali,
Cny Antenorze, proszę i ty sprawie
Mej bądź przychylnym przeciw posłom greckim"
Przez pogwałcenie praw godności i porwanie Heleny, doprowadził do wybuchu wojny trojańskiej. Parys to człowiek młody, kierujący się emocjami a nie rozsądkiem, nie troszczący się zupełnie o konsekwencje, jakie będą one dla kraju. Uważa, że Helena należy mu się jako podarunek bogini Afrodyty:
"Nie myślałem ja wtenczas najmniej o Helenie
Ani to imię przedtym w uszu mych postało
Wenus, kiedy mie naprzód trzy boginie sobie
Za sędziego obrały, Wenus mi ja sama
Najpierw zaleciła i za żonę oddała"
Jest głuchy na racjonalne argumenty Antenora, nie dostrzega zagrożeń, jakie jego czyn........." niesie dla bezpieczeństwa państwa.
Następnym bohaterem tej tragedii jest Antenor.
Człowiek, który uczciwość, sprawiedliwość i dobro dla ojczyzny stawia ponad własne, osobiste sprawy. Można rzec, że jest wzorowym patriotą, kierującym się w swoim działaniu najwyższymi wartościami moralnymi i dobrem ojczyzny. Odwaga cywilna, odpowiedzialność, rozsądek czynią z niego monumentalną postać, bliską bohaterom tragedii antycznej. Widząc zło, piętnuje je odważnie i proponuje sposoby naprawy, nie licząc się z przykrymi dla niego konsekwencjami. Odrzuca nawet przyjaźń i uznanie zwierzchników. Nie stara się im przypodobać ( w przeciwieństwie do Aleksandra), odważnie ujawnia prawdę, nawet przykrą. Troska o los ojczyzny i obywateli jest dla niego naczelna wartością. Poświęca dla niej wszystko, nawet osobiste ambicje i własne dobro. Sił dodaje mu przekonanie o słuszności takiego postępowania i myśl, że zasługuje sobie nim na dobre imię. Walczy do końca, aby uratować Troję przed groźbą wojny, a kiedy jego rozsądne i wyważone argumenty nie przynoszą rezultatów, wykazuje przykład troski o przygotowanie kraju do obrony:
"(....) radźmy tez o wojnie, nie wszystko się brońmy:
Radźmy, jak kogo bić lepiej niż go czekać"
Antenor jest wzorem obywatelskich cnót, szanuje prawo godności, nade wszystko ceni dobro państwa, walczy o sprawiedliwość, sprzeciwia się przekupstwu, lecz zdaje sobie sprawę, że jeśli Trojanie nie wydadzą Heleny państwu będzie groziła wojna. Ponadto nie uznaje metod Aleksandra, który przekupuje ludzi, aby zaakceptowali jego czyn. Także wyraża krytykę do ludzi kierujących się w życiu prywatą i zabiegających tylko o dobra materialne:
"Lecz i to człowiek małego baczenia,
Który na zgubę Rzeczypospolitej
Podarki bierze"
Antenor jest pełen wzgardy dla ludzi, którzy nie maja honoru i różnymi intrygami uzyskują poparcie.
Kolejną osobą, jest jedyna kobieta uwikłana w ten spór a mianowicie Helena. Jest ona kobieta świadomą i myślącą. Jest żoną Menelausa, choć przy boku Aleksandra. W swoich reakcjach jest powściągliwa, subtelna i inteligentna. Doskonale zdaję sobie sprawę z niebezpieczeństwa, dlatego jest tylko szczera wobec starej piastunki. Zwierza się, że tęskni za domem, Sparta i dziećmi a z drugiej strony lęka się jak przyjmie ją mąż i rodacy.
"Z jakaż ja twarzą bracia swa miłą przywitam?
Jakoż ja nie wstydliwa, przed oczy twe naprzód
Mężu mój miły, przyjdę i sprawę o sobie
Dawać będę
(....) Zacnych książąt córka będąc
Szłam w książęcy dom zacny, dał był Bóg urodę
Dał potomstwo, dał dobrą nade wszystko sławę
Tom wszystko przez człowieka złego utraciła"
Żali się także, że czuje się jak niewolnica,
"Od niewolnice rozna, przymówkom dotkliwym
I złej sławie podlegała, a co jeszcze ze mną"
Przez Parysa utraciła męża, rodzinę i ojczyznę.
O jej losie decydują mężczyźni i Helena wie, że ich woli nie jest w stanie się sprzeciwić. Przeklina Aleksandra, który zakłócił jej spokój, porywając ją. Postawa jej nie jest umotywowana psychologicznie, nie wiemy, co myśli, co czuje, czego pragnie. Jest zupełnie bierna, zdaje się na los.
Następną postacią jest Priam.
Był on władcą Troi, ojcem Parysa. Był człowiekiem niezdecydowanym, słabym, wiecznie wahającym się i uległym. Obawiał się podjęcia decyzji, która nie byłaby korzystna dla jego syna. Podporządkowuje się postanowieniom rady. Bagatelizuje wysuwane przeciwko Aleksandrowi zarzuty, nie zastanawia się nad moralnymi i politycznymi konsekwencjami czynu swojego syna. Lekceważąco i
ironicznie odnosi się do rad Antenora jednak lekka obawę wzbudza w nim przepowiednia Kasandry, zwłaszcza,że przypomina sobie wtedy inne wyrocznie, które źle wywróżyły Troi, ale jest już za późno.
Po długim zastanowieniu się można stwierdzić, że każda z wymienionych osób postępowała jak jej dyktowało serce i jak czuła. Chociaż nad postacią Aleksandra i Priama można się dłużej zatrzymać i zastanowić.
Antenor kierował się miłością do ojczyzny, nie obchodziły do własne zyski, własne dobra materialne. Po prostu chciał dobra kraju. Próbował on wzywać ludzi do mobilizacji, aby razem z nim zjednoczyli się i wszyscy razem stanęli do walki przeciwko "wrogom".
Natomiast Aleksander moim zdaniem nie potrzebnie tak bardzo i skrupulatnie walczył o swoje życie gdyż według toposu człowieka, to właśnie on jest marionetką w rękach Boga, i to właśnie Bóg jest reżyserem ludzkiego życia a ludzie są tylko aktorami, jego podwładnymi. Zagrają swoja rolę na scenie i z niej schodzą.
Według mnie zachowanie i postępowanie Aleksandra było zbyt emocjonalne. Kierował się impulsem a nie myślał, jakie to będzie ciągnęło za sobą konsekwencje.
Reasumując uważam, że Antenor jest tutaj najbardziej pożądana i pozytywna osobą. To właśnie on radzi królowi przygotować państwo do obronny, radzi, aby wzmocnić straże na granicach, zebrać wojsko, zapewnić ludziom żywność. Przestrzega, aby zbliżający się już do granic Greccy nie zastali Troi nie zmobilizowanej.
To właśnie on jest w tym utworze wzorem postawy obywatelskiej. Do końca próbuje uratować państwo przed wojną, a gdy mu się to nie udaje, troszczy się o przygotowanie skutecznej obrony. Ostatnie słowa Antenora są logicznym wnioskiem wynikającym z akcji:
"Radźmy, jak kogo bić lepiej niż go czekać"
Gwałcenie w kraju ludzkich praw, anarchia, samowola, przekupstwo, zdrada, występek- to, jak poucza autor, droga wiodąca ku zgubie ojczyzny. Już nie raz w historii występki władzy i nierozsądne rządy doprowadziły do upadku królestw.

autor: Małgorzata Kryczka klasa I LP


Skróter
 •Tematy maturalne
 •Czekamy na Wasze wypracownia
 •Francuskie pytania
 •Gajusz Juliusz Cezar
 •Znaczenie powstania listopadowego
 •Dobre rady
 •Najlepsze sposoby!
 •Sienkiewicz i Żeromski
 •Nowotwory
 •Kryzys w Europie XIV wieku
Forum prac
Zapraszamy do Forum Prac. Tutaj znajdziecie opracowania, które pomogą Wam w przygotowaniach do klasówki, testów, czy egzaminu dojrzałości. Możecie dodać swoje wypracowania i tym samym pomóc swoim rówieśnikom w kraju i za granicą. Każda dodana praca bierze udział w losowaniu gadżetów INTERIA.PL oraz w konkursie Praca Miesiąca.
dodaj
Kalendarium
Poniedziałek, 26 czerwca
imieniny: Jana, Pawła
Do końca roku szkolnego pozostało jeszcze -5484 dni