INTERIA.PL - Portal internetowy

Ściąga

    INTERIA.PL   > Nauka i zabawa   Matura 2015     ściąga     matura     studia  
  
Szukaj

Bryk to Cię wciąga Twoja ściąga   pisz do nas
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
Ankieta
Ściąganie...
Jest nieuczciwe, ale czasem tak robię
To najlepszy sposób na uczenie się
A kto nigdy nie ściągał?
Wymaga sprytu i odwagi
Nie wiem, nie ściągam
głosuj >>
 ENCYKLOPEDIA
 KATALOG
   - polski
   - zagraniczny
 MELOMAN
Najstarsza pieśń polska - "Bogurodzica"

"Bogurodzica" jest religijną pieśnią liryczną skierowaną do Syna Bożego za pośrednictwem Bogurodzicy i Jana Chrzciciela, wzorowana na łacińskich hymnach kościelnych.


1 Geneza pieśni.
Legenda przypisuje jej autorstwo św. Wojciechowi, co jest jednak mało prawdopodobne. Czas powstania oryginału obejmującego dwie najstarsze zwrotki datuje się na I poł. XIII w. Dalsze zwrotki zapisywano w późniejszym czasie. Najstarszy, zachowany odpis utworu tzw. krakowski pochodzi z 1407r. a pierwszy druk został wydany w 1506 r. w zbiorze praw Królestwa Polskiego.

2 Historia utworu.
"Bogurodzica" była napisana jako pieśń religijna. Później zdobyła wielką popularność poza kościelną. Była śpiewana na turniejach rycerskich i podczas bitew podnoszących na duchu polskie rycerstwo np; w bitwie pod Grunwaldem w 1410r. W ten sposób stała się pierwszym, polskim hymnem narodowym.

3 Treść utworu.
Pieśń ma charakter modlitewny skierowany do Syna Bożego. Prośba ludzka wyraża pragnienia ich do dostojnego życia na ziemi i szczęścia w życiu pozaziemskim. W pieśni tej jako refren występuje wezwanie "Kyrielejson" (Panie, zmiłuj się), występujące po każdej strofie. Cała pierwsza zwrotka stanowi apostrofę ku Maryi. Kompozycja utworu jest charakterystyczna. Wszystkie występujące postacie tworzą zespół czterech osób odnosząc się do kwadratu cnót (męstwo, sprawiedliwość, umiarkowanie, roztropność).

4 Budowa utworu.
Pieśń jest źródłem wiadomości o słownictwie i formach gramatycznych ówczesnej polszczyzny. Obok słowa Bogurodzica występują inne archaizmy językowe, np. d z i e l a (dla), b o ż y c (syn Boży), z b o ż n y (dostatni), s ł a w i e n a (sławiona), z w o l e n a (wybrana), j ą ż (którą), j e g o ż (o co). Inaczej też wygląda 2 osoba l. poj. trybu rozkazującego - z y s z c z y, s p u ś c i, r a c z y. Różnice w głosowni ukazują wyrazy s ł a w i e n a (dziś sławiona) i k r z c i c i e l ( dziś chrzciciel). Wołacz deklinacji żeńskiej równy był mianownikowi, np. Bogurodzica, dziewica, Maryja (dziś powiemy -Bogurodzico, dziewico, Maryjo).

Autor: Paulina


LOGA SMS

czy wiesz ?...
Jakie są techniki ściągania?
Skróter
 •Tematy maturalne
 •Czekamy na Wasze wypracownia
 •Francuskie pytania
 •Gajusz Juliusz Cezar
 •Znaczenie powstania listopadowego
 •Dobre rady
 •Najlepsze sposoby!
 •Sienkiewicz i Żeromski
 •Nowotwory
 •Kryzys w Europie XIV wieku