INTERIA.PL - Portal internetowy

Ściąga

    INTERIA.PL   > Nauka i zabawa   Matura 2015     ściąga     matura     studia  
  
Szukaj

Bryk to Cię wciąga Twoja ściąga   pisz do nas
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
Ankieta
Ściąganie...
Jest nieuczciwe, ale czasem tak robię
To najlepszy sposób na uczenie się
A kto nigdy nie ściągał?
Wymaga sprytu i odwagi
Nie wiem, nie ściągam
głosuj >>
 ENCYKLOPEDIA
 KATALOG
   - polski
   - zagraniczny
 MELOMAN
Średniowieczna fascynacja śmiercią

Zanim zaczniemy omawiać ten temat, zadajmy sobie pytanie: czym właściwie jest śmierć? "Współczesny słownik języka polskiego" podaje nam następującą definicję: "śmierć jest to ostateczne ustanie czynności życiowych" lub też "zaprzestanie pracy mózgu". I to wszystko. Ale my zadajemy pytanie: i co dalej? We wszystkich kulturach śmierć jest traktowana jako przejście do innego, często lepszego świata. Może to być chrześcijański Raj, greckie Pola Elizejskie. Możemy też się odrodzić w innym bycie( reinkarnacja). Jeśli się żyło źle, idzie się do Piekła. I właśnie taki podział na Niebo i Piekło obowiązuje w wierze chrześcijańskiej. Średniowiecze było okresem, w którym na pierwszym miejscu stawiano Boga i Kościół. Całe życie przebiegało na godnej służbie Bogu, a celem życia było umrzeć i pójść do Raju.


Jak pisał św. Augustyn: "Na ziemi człowiek nie może osiągnąć ani szczęścia, ani dobra." Bardzo popularne było w tamtym okresie powiedzenie: "Memento mori", "pamiętaj o śmierci". Śmierć mogła nas bowiem zaskoczyć w każdym momencie. Przecież w średniowieczu toczyły się wojny. Miasto mogło zostać spalone lub złupione przez najeźdźców. W każdej chwili mogła wybuchnąć zaraza, dziesiątkująca ludzi. Średniowieczni ludzie musieli więc, chcąc nie chcąc, pogodzić się ze śmiercią. Próbowali ją oswoić. Biedaków pocieszała myśl, że po śmierci będą wolni od trosk życia doczesnego. Bogaci robili wszystko, by zapewnić swej duszy zbawienie. Popularne w tamtych czasach dzieło "Ars moriendi" opisywało sztukę dobrego umierania. Co należało zrobić przed śmiercią, by móc spokojnie umrzeć. Popularne były również obrazy przedstawiające tzw. Dance macabre, taniec śmierci. Innymi słowy, ludzie Średniowiecza robili wszystko, by oswoić się z myślą o śmierci. Oswajali ją, umieszczając jej motyw w sztuce i literaturze. A jak wyobrażali sobie śmierć średniowieczni literaci?
Było wiele różnych "rodzajów śmierci". Mogła to być np. śmierć bohatera/ rycerza. Taki przykład śmierci znajdujemy w dziele "Pieśń o Rolandzie". Główny bohater umiera godnie, przyjmując śmierć jako nieuniknioną ostateczność. Takie wyobrażenie śmierci znajdujemy też w ww. księdze "Ars moriendi". Taki zgon bohatera jest jednym z toposów, obowiązujących w literaturze europejskiej. Inny opis śmierci znajdujemy w "Legendzie o św. Aleksym". Tutaj mamy zamieszczony opis śmierci świętego. Aleksy, po długim, ciężkim życiu, przyjmuje śmierć jako uwolnienie od doczesnego życia. Po jego śmierci następują cuda, które świadczą o tym, iż był on świętym. W polskich kronikach znajdujemy opis innego rodzaju śmierci i innym topos, związany ze śmiercią. Tym razem umiera król a topos ów, to słynne słowa "Ubi sont" "Gdzie są". Pytanie to podkreśla marność ludzkiego życia. Tylu przecież było wielkich ludzi: Aleksander Macedoński, Juliusz Cezar. Umarli i gdzie teraz sa te ich wielkie czyny? Nawet gdyby komuś udało się zdobyć świat, nie weźmie go przecież ze sobą do grobu. Kolejny, bardziej romantyczny opis znajduje się w "Dziejach Tristana i Izoldy". Umierają kochankowie, jednak nawet ta śmierć nie jest w stanie ich rozdzielić. Miłość silniejsza niż śmierć. W literaturze okresu Średniowiecza mamy jeszcze opisaną śmierć, która była najważniejsza dla wszystkich ludzi świata, przyniosła nam bowiem zbawienia. Mam tu na myśli śmierć Chrystusa w wierszu : "Posłuchajcie bracia miła". Umiera Chrystus, a jego śmierć jest opisana przez Maryję, jego matkę. Ten element, stabat mater dolorosa, stała matka boleściwa, jest innym toposem. Możemy go znaleźć nawet w dzisiejszych wierszach, takich jak "Stabat mater" Wittlina, "Żegnając się z matką" Gajcego, czy "Elegia o?( chłopcu polskim)" Baczyńskiego. W wierszu Villona, "Wielki Testament" znajdujemy ostrzeżenie: śmierć dosięgnie każdego, bez względu na jego majątek czy pochodzenie. Dlatego podmiot liryczny prosi nas, byśmy się nie wyśmiewali się z niego i jego przyjaciół, których powieszono, tylko byśmy się za nich modlili. Mamy pamiętać o śmierci, bo przyjdzie na pewno, nie wiadomo tylko kiedy. To samo przesłanie znajdujemy w znakomitym polskim dziele "Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią". Śmierć jest przedstawiona tutaj jako rozkładający się trup, który przyjdzie do każdego z nas., by nas ściąć swoją kosą.
Tak więc w Średniowieczu było wiele rodzajów śmierci. Można było umrzeć jak bohater, godnie. Można było zostać wystawionym na pośmiewisko, jak w "Wielkim testamencie". Można było być pewnym jednego. Śmierć przyjdzie. Kiedy? Tego nie wiedział nikt. Przez zamieszczanie śmierci w dziełach literackich i na obrazach, ludzie próbowali ją oswoić, pogodzić się z nią, zrozumieć.

autor: Lilli


LOGA SMS

czy wiesz ?...
Czym jest normalność?
Skróter
 •Tematy maturalne
 •Czekamy na Wasze wypracownia
 •Francuskie pytania
 •Gajusz Juliusz Cezar
 •Znaczenie powstania listopadowego
 •Dobre rady
 •Najlepsze sposoby!
 •Sienkiewicz i Żeromski
 •Nowotwory
 •Kryzys w Europie XIV wieku