INTERIA.PL - Portal internetowy

Ściąga

    INTERIA.PL   > Nauka i zabawa   Matura 2015     ściąga     matura     studia  
  
Szukaj

Bryk to Cię wciąga Twoja ściąga   pisz do nas
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
Ankieta
Ściąganie...
Jest nieuczciwe, ale czasem tak robię
To najlepszy sposób na uczenie się
A kto nigdy nie ściągał?
Wymaga sprytu i odwagi
Nie wiem, nie ściągam
głosuj >>
 ENCYKLOPEDIA
 KATALOG
   - polski
   - zagraniczny
 MELOMAN
Marzenia i lęki pokolenia Kolumbów w świetle poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego i Tadeusza Gajcego.

Pokolenie Kolumbów stanęło twarzą w twarz z grozą okupacji i praktycznie odebrało lekcje historii, lekcje kształtowania człowieka poprzez dziejące się fakty. Ci młodzi ludzie cenili swoje tragiczne dorastanie. Losy tych młodych ludzi ukazał nam pisarz Roman Bratny w książce "Kolumbowie rocznik 20". Było to pokolenie urodzone około roku 1920 (pierwsze pokolenie urodzone w wolnej Polsce po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku),które wkroczyło w wiek dojrzały w strasznych czasach wojny i okupacji. Było to pokolenie stracone, bez przyszłości.


Jeżeli przetrwali wojnę i nie zginęli w powstaniu warszawskim, po wyzwoleniu nie umieli się odnaleźć w nowej rzeczywistości (Tadeusz Borowski popełnił samobójstwo w 1951 roku).
Los zabrał nam tych, którzy przedwcześnie rozwinęli swoje talenty, jakby przeczuwając, ze nie przeżyją wojny. Czy mogliby spojrzeć w oczy pisząc wiersze a uchylając się od wojny?
Był to ich obowiązek moralny, narzucony przez samych siebie. Wypływający z poczucia odpowiedzialności za rzeczywistość, za Warszawę i za kraj. Ginęli nie tylko ci którzy walczyli, ginął każdy kto był Polakiem. Jak wszyscy młodzi ludzie, poeci pokolenia wojennego mieli swoje marzenia i lęki. Przedstawię je na przykładzie poezji Baczyńskiego i Gajcego.
Krzysztof Kamil Baczyński był najwybitniejszym poetą pokolenia wojennego. Debiutował już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie w 1939 roku zdał maturę. W czasie okupacji ogłosił podziemnie dwa zbiory poezji: Wiersze wybrane (1942 r) i Arkusz poetycki (1944 r). Pierwszy powojenny wybór jego poezji kazał się pt. Śpiew z pożogi (1947 r). Poeta wyraził typową postawę dla swej generacji( zrozumienie historycznej chwili, nakaz walki z okupantem, katastroficzne poczucie zagrożenia sensu historii oraz przeżycia religijne). Jednym z wielu jego wierszy był utwór pt. "Pokolenie". Jest to wiersz z 1941 roku, który przedstawia przerażającą wizje świata i pokolenia wojny. Poeta pokazuje nam że w świecie przemocy nie ma miłości, litości i sumienia. Brak więc więzi humanistycznych. W takim świecie może być tylko śmierć i gwałt. Pozornie wydaje się inny świat przyrody, w którym powinny rządzić prawa przyrody a nie prawa człowieka. Ale i tam wtargnął człowiek ze swoją przemocą ( bo nawet chmury "suną drapieżnie w mrok"). Wiersz w ogóle cechuje nastrój grozy, przygnębienie i rozpaczy. Młodzi dwudziestoletni ludzie dorośli już do trumny - śmierć grozi im w każdej chwili, ich życie zostało przyspieszone. Żyją w odkształconej rzeczywistości, podobnej do wizji Apokalipsy - "rzeki ognia, ścięte krą purpurową"- to ich normalność. Następny wiersz jaki przytoczę to "Z głową na karabinie".
Jest to wiersz z 1943 roku pełen bezsilnego żalu do losu. Podmiot liryczny wspomina szczęśliwe lata, kiedy to "wyhuśtała go chmur kołyska", kiedy "wytryskała gołębia młodość". Wydarzenia wojenne zmusiły młodzież do dokonania wyboru:
"Krąg jak nożem z wolna rozcina,
przetnie światło, zanim dzień minie,
a ja prześpię czas wielkiej rzeźby
z głową ciężką na karabinie".
Pojawia się tu także katastroficzna wizja śmierci :
"... bo to była życia nieśmiałość,
a odwaga-gdy śmiercią niosło.
Umrzeć przyjdzie, gdy się kochało
wielkie spawy głupią miłością"
Ostatnim wierszem jaki przytoczę jest utwór "Rodzicom". Utwór jest wyrazem obywatelskiej, patriotycznej postawy podmiotu lirycznego, który mówi, że będzie walczył, mimo iż ma coraz mniej nadziei. Nie boi się śmierci, bo jest spadkobiercą niepodległościowych tradycji, przekazanych mu przez ojca.
Tadeusz Gajcy był poetą, tłumaczem, prozaikiem, dramatopisarzem i krytykiem literackim. Od 1941 roku studiował polonistykę na tajnych kompletach UW. Pod pseudonimem Karol Topornicki ogłosił w 1943 roku tom poezji Widma, a w 1944 roku-Grom powszedni. pośmiertnie wydano poezje i dramat Homer i Orchidea dopiero w 1952 roku.
Pierwszy wiersz jaki przytoczę, nosi tytuł "Wczorajszemu". Jest to monolog, który przekształca się w upozorowany dialog. "Wczorajszy" to ktoś młodszy, sprzed wojny, być może sam poeta.. Okazuje się, że wczoraj a dzisiaj to dwa różne, odrębne światy - dwie różne koncepcje poezji. Poezja wczoraj-to poezja marzenia, snu i piękna. Ona mogła wczoraj zaistnieć, lecz nie ma już miejsca na taką poezję. Poezja dziś ma ręce stworzone do pióra i do śpiewu (muszą walczyć), a zatem słowa również muszą walczyć. Nie wróci czas poezji nieba, księżyca, trzepotu ptaków, liliowych zmierzchów. Poeta kończy słowami :
"A tu słowa, śpiewne słowa trzeba
zmieniać by godziły jak oszczep"..
Drugi wiersz jaki przytoczę autorstwa Gajcego to "Do potomnego".
Jest to wiersz - testament, przesłanie. Skierowane do przyszłych powojennych pokoleń.
"Kochałem tak jak ty zapewne,
ale ani czasu dano skąpo..." - stwierdza Gajcy
Nienaruszalne, odwieczne i niezależne jest następstwo pokoleń. Poeta zwraca się, zatem do kogoś, kto przyjdzie po nim i będzie odwracał się w przeszłość, by nazwać epokę poety, by uczyć się o niej jak o historii. Pisze o sobie, że pragnął kochać, lecz nie starczyło czasu, "bo nad epoką stawały - śmierć i przerażenie, fujarką był - grom i pocisk". To czasy przeszłe. Poeta szuka w gwiazdach zarysu swego potomka, próbuje odgadnąć przyszłość. Nierealna lecz piękna jest wizja końcowa: potomny odwrócony wstecz, poeta szukający w przyszłości, połączeni wspólnym myśleniem, domem-ojczyzną, za którą Gajcy zginął, a także kosmosem, w którym wszyscy funkcjonujemy.
Podsumowując, ci dwaj poeci mimo,że byli z tego samego pokolenia, w swych utworach wyrazili całkiem inne postawy. Krzysztof Kamil Baczyński w większości swych utworów, ukazywał katastroficzną wizje śmierci. Utwory na ogół cechuje atmosfera grozy, przygnębienia i rozpaczy. Wyjątkiem jest wiersz ?Rodzicom?, gdzie poeta ukazuje postawę patriotyczną. Podmiot liryczny stwierdza, że będzie walczył, pomimo tego, że ma coraz mniej nadziei.
Natomiast Tadeusz Gajcy, ukazuje nam poezje pełną goryczy i miłości. W wierszu "Do potomnego" ukazuje nam więź pokoleń, wieczne następstwo i trwanie, które umniejsza dramat przemijania i poświęcania życia.

Autor: Ania Kaletka


LOGA SMS

czy wiesz ?...
Jakie są techniki ściągania?
Skróter
 •Tematy maturalne
 •Czekamy na Wasze wypracownia
 •Francuskie pytania
 •Gajusz Juliusz Cezar
 •Znaczenie powstania listopadowego
 •Dobre rady
 •Najlepsze sposoby!
 •Sienkiewicz i Żeromski
 •Nowotwory
 •Kryzys w Europie XIV wieku