INTERIA.PL - Portal internetowy

Ściąga

    INTERIA.PL   > Nauka i zabawa   Matura 2015     ściąga     matura     studia  
  
Szukaj

Bryk to Cię wciąga Twoja ściąga   pisz do nas
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
Ankieta
Ściąganie...
Jest nieuczciwe, ale czasem tak robię
To najlepszy sposób na uczenie się
A kto nigdy nie ściągał?
Wymaga sprytu i odwagi
Nie wiem, nie ściągam
głosuj >>
 ENCYKLOPEDIA
 KATALOG
   - polski
   - zagraniczny
 MELOMAN
Scharakteryzuj na podstawie wiadomości o odrodzeniu filozofię człowieka renesansu

Nagrodzona praca w marcu 2001.
Filozofia człowieka próbuje wypracować koncepcję człowieczeństwa od wieków. Pytania, jakie stawia człowiek są niebagatelne: Kim jest człowiek? Jakie cechy określają społeczeństwo? Co znaczy jego dusza i ciało, jaki sens ma jego egzystencja? Jaki jest: wspaniały, wzniosły, malutki? Czy można w ogóle istotę ludzką określić, czy można odpowiedzieć choćby na połowę tych pytań? A jednak już w antyku znalazły się osoby- wybitne jednostki, które dziś nazywamy filozofami. Do najwybitniejszych filozofów możemy zaliczyć Sokratesa, który szukał definicji człowieka w sferze etyki: "... człowiek to ten, który rozpoznaje dobro..."; Platon z kolei, mówiąc o różnicach między człowiekiem, a zwierzęciem wskazuje na pewną ułomność człowieka. Jest to swoisty brak zdolności biologicznych- nie umiemy bronić się naturalnie przed innymi gatunkami, gorącem lub zimnem- tu na pomoc człowiekowi przyjść muszą dobra kultury.


Średniowiecze natomiast wypracowało teologiczno- chrześcijańską, dość złożoną naukę o człowieku. Zarówno św. Augustyn, jak i św. Tomasz wyznawali rolę człowieka jako pośrednika- ogniwo między stworzeniami, między ziemskim czasem a wiecznością.
Filozofię średniowiecza charakteryzował teocentryzm, według niej Absolut- jak nazywa go św. Tomasz z Akwinu (najwyższa doskonałość) to Bóg, a człowiek może dokonać samorealizacji tylko przez kontemplację w Absolucie, odrzucając materię, ciało i zmysły. Chrześcijaństwo odwoływało się też do koncepcji zawartych w Biblii. Jedna z nich nakazuje podziwiać człowieka jako niezwykłą i potężną istotę, bo niewiele tylko ustępującą aniołom. To człowiek w pewien sposób sprawuje na Ziemi władzę w imieniu Boga. Tę właśnie teorię głoszą psalmy, ale jest jednakże Pieśń Koheleta: "marność nad marnościami i wszystko marność...".
Renesans ze swoim antropocentryzmem i humanizmem oczywiście kontynuuje ten nurt, który głosi potęgę i godność człowieka. Nawet w dyskusyjnej teorii Machiavellego na temat władzy tkwi wiara w twórcze możliwości jednostki, w moc panowania człowieka nad rzeczywistością. Swoistą "detronizacją Boga" była filozofia Giordano Bruna, który przypłacił ją życiem. Co było takiego groźnego w filozofii Bruna? Otóż Bruno śmiało popatrzył w gwiazdy, poza ziemski krąg i uznał istnienie innych światów niż ziemski. Człowiek miał być mieszkańcem wszechświata: "...wszystkie rzeczy znajdują się we Wszechświecie, a Wszechświat we wszystkich rzeczach, my w nim, a on w nas" - pisał. Odrzucił wizję raju w niebiosach, a otchłani piekielnej pod ziemią. Człowiek według tej koncepcji nie jest skazany na pokorę, ale też nie ma prawa do pychy, nie jest ani sługą Bożym ani królem stworzenia. Jest istotą należącą do otaczającego go świata. Rzymska Inkwizycja nie zdołała zmusić Bruna do odwołania swoich poglądów. Spłonął na Campo di Fiori w 1600r.
Innym myślicielem renesansowym był Pico della Mirandola, który właśnie w dobie renesansu ogłosił mowę "O wielkości i godności człowieka"- Pico odrzucił myśl starotestamentową, że o wielkości ludzkiej mówić można poprzez porównywanie z aniołami. Filozof wierzył w uprzywilejowaną pozycję człowieka nie tylko wobec zwierząt, lecz również wobec istot nadziemskich.


LOGA SMS

czy wiesz ?...
Kogo cytować?
Skróter
 •Tematy maturalne
 •Czekamy na Wasze wypracownia
 •Francuskie pytania
 •Gajusz Juliusz Cezar
 •Znaczenie powstania listopadowego
 •Dobre rady
 •Najlepsze sposoby!
 •Sienkiewicz i Żeromski
 •Nowotwory
 •Kryzys w Europie XIV wieku