INTERIA.PL - Portal internetowy

Ściąga

    INTERIA.PL   > Nauka i zabawa   Matura 2015     ściąga     matura     studia  
  
Szukaj

Bryk to Cię wciąga Twoja ściąga   pisz do nas
#bl
#bl
#bl
#bl
#bl
Ankieta
Ściąganie...
Jest nieuczciwe, ale czasem tak robię
To najlepszy sposób na uczenie się
A kto nigdy nie ściągał?
Wymaga sprytu i odwagi
Nie wiem, nie ściągam
głosuj >>
 ENCYKLOPEDIA
 KATALOG
   - polski
   - zagraniczny
 MELOMAN
Karol Szymanowski

Młoda Polska to okres w kulturze Polski przypadający na lata 1890 - 1918. Wiązał się on z różnorodnymi tendencjami takimi jak: neoromantyzm, ludowość, symbolizm, impresjonizm i secesja.


Stanowił reakcję przeciwko XIX-wiecznemu realizmowi i użytkowemu podejściu do sztuki. Opierał się na irracjonalnym i filozoficznym podejściu do niej. Termin Młoda Polska w muzyce nie oznaczał żadnej przynależności technicznej, czy stylistycznej. Swój początek wziął od koncertu w Filharmonii Warszawskiej w roku 1906, kiedy to wykonano utwory kilku młodych kompozytorów. Naczelnymi przedstawicielami tego okresu byli: Grzegorz Fitelberg, Ludomir Różycki, Mieczysław Karłowicz i Karol Szymanowski.
Największą indywidualność wśród kompozytorów Młodej Polski stanowił Karol Szymanowski. Był on jednak luźno związany z ideologią tej dekady. Był wielkim talentem, który pierwsze swe utwory pisał bez znajomości teoretycznych podstaw kompozycji. Tak powstały "Preludia Fortepianowe", posiadające styl odrębny od wszystkiego, co stworzyła ówczesna muzyka fortepianowa. Karol Szymanowski był synem Anny z Taubów i Stanisława Korwin - Szymanowskiego.


Urodził się 6 października 1882 roku w Tymoszówce na Ukrainie, w majątku należącym od pokoleń do rodziny ojca. Dziedziczone po przodkach pamiątki i dokumenty świadczyły o tym, że ród był stary, szlachecki i z tradycjami, osiadły na Ukrainie w czasach, gdy Rzeczpospolita władała tymi ziemiami. Szymanowscy byli ludźmi wykształconymi, rozmiłowanymi w literaturze, muzyce i teatrze. Dwór w Tymoszówce, leżący dość daleko od najbliższych miast, sam stał się ośrodkiem kultury, do którego chętnie przyjeżdżali wybitni artyści, zaprzyjaźnieni z rodziną Szymanowskich. Wzorem dla kompozytora był Fryderyk Chopin, którego zawsze otaczał najwyższym kultem; ponadto wzorował się na arcydziełach klasyków z Janem Sebastianem Bachem i Ludwikiem van Beethovenem na czele, a z nowszych kompozytorów Ryszardem Wagnerem, symfonicznej muzyce Czajkowskiego i fortepianowej A. Skriabina. Jako dziewiętnastoletni młodzieniec Szymanowski wyjechał do Warszawy, gdzie pracował krótko pod kierunkiem Zygmunta Nosowskiego i zgodnie z programem nauki pisał kompozycje oparte na "klasycznych" schematach. Gdy wyjeżdżał do stolicy miał już spory i zdumiewająco dojrzały dorobek obejmujący pieśni i preludia fortepianowe.
W imponującej twórczości Szymanowskiego wyróżnić można trzy zasadnicze, różniące się od siebie okresy:


Okres pierwszy:
Karol Szymanowski, podczas pobytu w Warszawie tworzył: pieśni, sonaty, etiudy fortepianowe, wariacje, "Uwerturę koncertową" i dwie symfonie. W tym okresie twórczości Szymanowski stronił od poematu symfonicznego, jako muzyki pełnej dźwięków bez ściśle określonej formy. Kompozytor posługiwał się schematem sonaty, lecz w postaci swobodnej, dostosowanej do własnych potrzeb, dalekiej od sztywnej "klasycznej" formy. Jego kompozycje symfoniczne pochodzące z tego okresu wzorowane są na instrumentalnej muzyce niemieckiej z jej "grubo nakładanymi barwami". Mimo to brzmią one doskonale i przejrzyście dzięki indywidualnej odrębności techniki orkiestralnej Szymanowskiego, a przede wszystkim mają charakterystyczną dla niego śpiewność. Kompozytor tworzy cykl pieśni lirycznych, które są bardzo subtelne i nastrojowe niektóre z nich stylizowane są na utwory wschodnie. Odznaczają się czarem śpiewanej melodii i doprowadzeniem ich stylu niemal do perfekcji. W sonatach i symfoniach Karola Szymanowskiego zaznacza się wpływ analogicznych utworów Beethovena, które reprezentują syntezę form: sonaty, ronda i wariacji. II Symfonia B-dur kończy się majestatyczną pięciogłosową fugą, świadczącą o wirtuozowskim opanowaniu techniki polifonicznej. Muzyka kompozytora przepojona jest liryzmem i żartem namiętności. Jego pieśni wykonywane były jako muzyka baletowa do scen choreograficznych w Operze Warszawskiej. W pierwszym okresie twórczości Karola Szymanowskiego dominują cechy stylu romantycznego, muzyki nowoczesnej, przejawia się tu decydujący wpływ muzyki niemieckiej, zwłaszcza w pieśniach, technice instrumentalnej i polifonicznej.


LOGA SMS

czy wiesz ?...
Jakie są techniki ściągania?
Skróter
 •Tematy maturalne
 •Czekamy na Wasze wypracownia
 •Francuskie pytania
 •Gajusz Juliusz Cezar
 •Znaczenie powstania listopadowego
 •Dobre rady
 •Najlepsze sposoby!
 •Sienkiewicz i Żeromski
 •Nowotwory
 •Kryzys w Europie XIV wieku